Sintia Mazon ve Seramikleri Üzerine
Abdülkadir Günyaz
Sanat dediğimiz olgunun nice çok kimliği ve işlevi vardır hepimiz biliriz. Varoluşun bir yansımasıdır zira, insan ruhunu zenginleştirmesi kadar bir ifade aracıdır da ve her türüyle.. İç dünyamızın aydınlanması denli, evreni açıklama, yorumlama, doğruyu, güzeli betimleme, eleştirme, hatta ölümün elinden bir şeyler koparabilmenin de bir aracı..
Seramik sanatı ise -ki insan oğlunun varoluşu kadar eskidir ve özgündür, kap kacağıyla bile, zira sanatçının usunda varedilmiştir, doğadan aktarılma değil- insanın toprak ve su beraberliğinde ateşle sınanmasıdır. Ve onunla da nice şeyler ifade edebilmek, nice çok anlamlar yükleyebilmek pek olasıdır.
Tıpkı Sintia Mazon’da olduğu gibi.. Sintia Mazon? Kim acaba? Benim kanaatimce bir fenomen. Hani on parmağında on marifet derler ya, öylesine biri.. Hayat öyküsünde daha doğrularını bulacaksınızdır ya, benim bilebildiğim, anlayabildiğim kadarıyla öncelikle bir işletme mühendisi, yanı sıra bir işkadını ve bir hayli genç yaşına karşın en büyüğü dokuz yaşında üç çocuk annesi.. Yeter mi? Büyük çoğunluğumuz için yeter de artar bile. Ama o yetinememiş tüm bunlarla ve şimdilerde ayda bir hafta Avusturya’ya giderek yine bir şeyler okuyor, kendini hastalık sonralarının tedavisine, söz gelimi psikoterapiye hazırlıyor. Hazırlıyor dediysem, daha, daha mükemmeline.. Zira burada da kimilerine bildiklerini aktarmaktan, onları eğitmekten geri kalmıyor.
Yeter mi? Yetmez tabii Sintia için.. Ve bu arada haklı olarak soracaksınız, iyi hoş da az önce değindiğiniz seramik de nereden çıktı diye.. Evet seramik de Sintia’nın başlıca uğraşlarından bir diğeri. Hem sanmayın ki gün içinde, hafta sonunda kendine kalan birkaç saatte, bir eğlence, hele hele boş zamanları değerlendirme aracıdır seramik. Asla! Asla ve çok yanılırsınız öyle düşünürseniz. Zira o, yirmidört saati olabildiğince çoğaltabilendir. Nitekim bu sergideki yoğun çalışmalarını görünce o yanılgınızı da fark edeceksinizdir.
Ve şimdi sırada kuşlar var.. Kuşlar da nereden çıktı demeyin ve sabırla izleyin.. Kuşlar evrenin en özgür yaratıklarıdır öncelikle. Kafeslere kapatabilmişizdir onları ama asla bir sirkte gösteriye çıkartamamışızdır söz gelimi.. Pek farkında değilizdir herhalde, fakat yeryüzünde 100 milyardan fazla kuşun yaşadığı tahmin edilmektedir ve bunların 8000’i aşkın türü mevcuttur. Türkiye’de ise hem Avrupa’ya hem Asya’ya ait en az 400 tür kuş görülür.. Haydi, şimdi de kuşlar üzerine bu bilgiçlik nereden çıktı diyeceksiniz, ben de bu kadarı yeter diyerek ekleyeceğim, zira Sintia kuşlar yapar seramiğiyle.. Ama onun kuşları tek bir türdür, zira simgeseldirler ve adı üstünde Sintia’nın kuşlarıdırlar, ona özgüdürler.
Evet, ancak şimdi gelebildik onun seramiklerine.. Değişik hocalardan aldığı derslerin ve bu alandaki birikiminin seramiğine, tekniğine yansıyışının pek önemi yok kanımca. O terrakotadan, belli ısı derecelerine ve kimi boyaların bu ısılardaki dönüşümlerine dek arayışlarını, uygulamalarını pek doğal sürdürüyor tabii.. Ama asıl olan, ona göre o kuşlar.. O özgürlük simgesi olarak nitelendirdiğimiz kuşlar ve bu bağlamda beş ana tema üzerinde yoğunlaşması: Köprü/Merdiven, Erime, Doğum/Doğuş, Değişim, İçe Dönüş.. Dolayısıyla dönüşümün izlerini de buluyoruz rahatlıkla ve bir nice nitelikler.. Dönüşüm, insanın kuşa, kuşun insana dönüşmesi gibisinden. Zira o kuşları anlatırken, doğumdan öteye kuş hallerini sergilerken çoğunluk insanı anlatıyor, insan olmanın ayrıcalığını belki de.. Ve bunu kimi benzerlikler içinde doğum, köprü, değişim, içe dönüş gibisinden sembollerle sunuyor; bizden de bu ayırımların farkına varmamızı istiyor. Nasıl ki o kuş kanatları bir anlamda değişime uğrayıp kucaklamaya hazır kollara, hatta bedene dönüşüyorsa..
Evet, Sintia Mazon, seramiği içi boş bir dizi döküm ürünü gibi algılamayıp dolu dolu sunuyorsa, bu sanat aynı zamanda onun varoluşla ilgili nice bir halleri sergileyişi için de bir vesile oluyor.
Böylece izlemenizi diliyorum ve ben size seramikten mi söz ettim yoksa örnek alınacak bir yaşam öyküsü mü sundum siz karar verin diyorum. |
|
